En wederom is een Amerikaans politicus door lobbyisten verleid....

Gouverneur Paterson van New York in opspraak
Van onze correspondent Diederik van Hoogstraten op 05 maart '10, 19:20, bijgewerkt 5 maart 2010 19:24

NEW YORK - De Democratische gouverneur van de staat New York is in opspraak geraakt. David Paterson wordt beschuldigd van machtsmisbruik. Paterson volgde in 2008 Eliot Spitzer op, die moest aftreden omdat hij prostituees bleek te bezoeken.

Van alle kanten klinkt ook nu de oproep om terug te treden. Paterson spreekt echter van een samenzwering van de media en ‘speciale belangen’ die het onder meer vanwege zijn huidskleur op hem hebben gemunt. Hij zou niets fout hebben gedaan.

Paterson is de eerste zwarte én blinde gouverneur van de staat met 20 miljoen inwoners. Hij is ook de eerste die zijn macht zou hebben aangewend om een topadviseur te beschermen tegen beschuldigingen van ernstige mishandeling. Justitie onderzoekt of hij een vrouw, die was geslagen door de adviseur, ertoe heeft bewogen af te zien van haar rechtszaak. Ook de politie zou zich er mee hebben bemoeid: er zou sprake zijn van intimidatie van het slachtoffer.

Donderdag kwam een tweede controverse boven. Paterson heeft gratis toegangskaartjes voor een honkbalwedstrijd aangenomen, wat tegen de regels voor lobbyen indruist. Nu vertrekt de ene na de andere medewerker van hem.

Nadat The New York Times het schandaal onlangs onthulde, zag Paterson ervan af om zich dit jaar verkiesbaar te stellen. Maar hij wil wel aanblijven tot november. Afro-Amerikaanse belangengroepen scharen zich achter hem en waarschuwen tegen een te snel oordeel.

Het lijkt echter een kwestie van tijd of Paterson vertrekt alsnog. Daarmee komt dan een einde aan een tijdperk waarin de zwarte wijk Harlem veel machtige politici voortbracht. Onder hen bevond zich Basil Paterson, een oud-gouverneur en de vader van David. Dan is er het invloedrijke congreslid Charles Rangel, al sinds 1971 volksvertegenwoordiger namens Harlem. Zijn positie is in het geding vanwege ethische misstappen.

‘De politiek is overgegaan in een minder raciale, zij het niet helemaal postraciale, periode’, constateerde de New Yorkse columnist Sam Roberts. Ook veel andere waarnemers menen dat de media sinds Obama’s doorbraak eindelijk in staat zijn om politici – los van huidskleur – aan te pakken. Ze zijn ‘bevrijd’ van de voorzichtigheid waarmee zwarte politici werden behandeld.

Corruptie, leugenachtigheid en onnadenkendheid lijken niet zozeer zwarte of blanke, maar regionale probleem te zijn. In buurstaat New Jersey bijvoorbeeld raakte de bevolking in 2004 gouverneur James McGreevey kwijt. Hij was getrouwd, maar bleek het stiekem met mannen te doen.

Opvolger Jim Corzine kreeg een ongeluk toen hij – zonder gordel – met 150 kilometer per uur over de snelweg reed. Hij moest langdurig revalideren en kon de staat niet besturen.

In Connecticut, een andere buurstaat, werd de gouverneur in 2004 afgezet wegens corruptie. Iets verder weg was er Rod Blagojavich, de gouverneur van Illinois die moest aftreden nadat hij de zetel van de voormalige Senator Obama trachtte te verkopen aan de hoogste bieder. The Good Wife, een televisiedrama over een gestruikelde oud-gouverneur, is gebaseerd op de avonturen van Blagojavich en Eliot Spitzer. Het is een meeslepende serie, maar de werkelijkheid in Albany en omstreken is zeker zo boeiend.

In een democratie krijgt de bevolking de politici die ze verdient, verzuchten lokale columnisten. ‘Wij willen simpele, snelle oplossingen voor ingewikkelde kwesties en voortdurende entertainment’, schreef Peter Applebome. ‘Het eerste is helaas onmogelijk. Het tweede is geen probleem.’

Elsevier noteert vandaag onderstaande effectieve lobby van een NGO...

Milieuactivisten schreven mee aan IPCC-rapport
woensdag 10 februari 2010 07:36

Nederland heeft voor het omstreden IPCC-rapport uit 2007 110 deskundigen (expert reviewers en lead author) afgevaardigd. Van die 110 vallen er 109 tot het zogeheten alarmistische kamp te rekenen plus één scepticus, de VVD-econoom Hans Labohm.

Cramer zal niet blij zijn met de commotie rond IPCC
Bekijk Dwarse Rozendaal

Het artikel ‘De leugens over het klimaat’ staat in de Elsevier van 13 februari, die vanaf vandaag in de kiosk ligt.

Bekijk ook de weblogs van Rozendaal en het Elsevier-dossier Hoezo opwarming!?
Dit maakt het weekblad Elsevier, dat een omslagartikel wijdt aan het afnemende vertrouwen in de klimaatwetenschap, deze week bekend.

Lobbyist
Van de Nederlandse delegatie maakten vier leden deel uit van de milieubeweging: Donald Pols van Milieudefensie, Steve Sawyer van Greenpeace, Arjette Stevens van Natuur en Milieu en Sven Teske van Greenpeace.

Steve Sawyer heeft op actieschepen meegevaren en wordt omschreven als een van de beste lobbyisten van Greenpeace. Deze vier schreven mee aan de aanbevelingen voor het klimaatbeleid, die werden overgenomen door milieuministers in diverse landen - onder wie Jacqueline Cramer (PvdA), zelf afkomstig uit de milieubeweging.

Omstreden rapport
De delegatie (uitgezonden door de Nederlandse regering, die ook de reis- en verblijfkosten betaalt) bestond verder uit milieu- en klimaatwetenschappers die profiteren van de commotie over global warming, zoals in het omstreden IPCC-rapport beschreven.

Hoofdleveranciers waren het ECN (Energie Onderzoekscentrum Nederland, propagandist van windmolens en zonnecellen), het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) en het KNMI (Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut).

Ook waren er vier consultants bij, die geld verdienen met het geven van klimaatadviezen.

Gelezen op de SP website....


Bedrijfsleven lobbyt tegen beperking aantal nevenfuncties door SP

Het bedrijfsleven lobbyt bij de Eerste Kamer tegen een wettelijk beperking van het aantal nevenfuncties. SP-Kamerlid Ewout Irrgang noemt deze lobby een voorbeeld van "pure vriendjespolitiek en behoud van het Old Boys Network."

De Tweede Kamer ging in december akkoord met een wetswijziging op voorstel van Irrgang. Als gevolg hiervan wordt het aantal commissariaten of toezichthoudende functies in grote bedrijven en instellingen wettelijk gemaximeerd op niet meer dan vijf. Voor de wetwijziging stemden SP, Groen Links, PvdA, Partij voor de Dieren, ChristenUnie en de PVV.

In een gezamenlijk brief vragen VNO-NCW, MKB-Nederland, het Nederlandse Centrum van Directeuren, de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen, Opf en VEUO aan de Eerste Kamer om hier niet mee in te stemmen. In de brief stellen de werkgeversorganisaties dat als gevolg van de beperking er een tekort aan kwalitatief goede toezichthouders zal ontstaan. Irrgang: "Na alle miskleunen van commissarissen bij onder andere ABN-Amro, ING, Fortis, zorginstellingen en woningcorporaties zou je deze arrogantie niet verwachten. Het Old Boys Network beveelt aan: het Old Boys Network. Hermans en Wientjes hebben namelijk zelf een groot aantal nevenfuncties. Hermans zit zelfs ook in de Eerste Kamer. Hij schrijft dus eigenlijk een brief aan zichzelf!"

In de Eerste Kamer lijken behalve CDA en VVD, die in de Tweede Kamer al tegenstemden, ook de senatoren van de PvdA gevoelig voor de lobby van het bedrijfsleven. Daardoor zou een meerderheid in de Eerste Kamer tegen de beperking van het aantal nevenfuncties ontstaan. De Eerste Kamer kan echter alleen het wetsvoorstel in zijn geheel afwijzen, wat uitzonderlijk is.

Morris Tabaksblat, oud-voorzitter van de commissie die de code Tabaksblat opstelde voor het bedrijfsleven stelde afgelopen jaar dat het hebben van teveel nevenfuncties funest is voor het uitoefenen van goed toezicht: "Als je die lijst doorspit, dan denk ik, hoe krijg je dat voor elkaar in een normale werkweek, of zelfs in een extra werkweek? Ik zie dan dat toezichthouders verbaasd zijn dat het onder hun toezicht gebeurd is, dat vertelt je wel iets. Dat vertelt dat ze niet voldoende betrokken waren bij zo'n instelling."

Gelezen in het NRC? Waarom zo'n "beladen woord" dat lobbyen -- als je kijkt naar de zelf gegeven omschrijving dan gaat het daar toch om?

Hoge bonus was in landsbelang
Gepubliceerd: 29 januari 2010 20:22 | Gewijzigd: 29 januari 2010 20:26
„Lobby vind ik een wat beladen woord”, zei de lobbyist. „Ons opereren is een gezamenlijk optrekken met toezichthouder en wetgever.” Dagelijks verslag van hoorzittingen.
Door onze redacteuren Egbert Kalse Jeroen Wester
Den Haag, 29 jan. De risicosystemen waren goed en de hogere beloningen waren nodig, hoorde de parlementaire commissie die de crisis onderzoekt gisteren vele malen. Vooral de antwoorden van oud-premier Wim Kok trokken veel aandacht. Hij werd gehoord als voormalig ING-commissaris. Maar het was onvermijdelijk dat zijn waarschuwingen als premier voor topbeloningen veel aandacht kregen.

Kok sprak in 1997 zijn zorgen uit over „de exhibitionistische stijging” van beloningen in het bedrijfsleven. Maar hoe kon hij dan zeven jaar later meewerken aan een ingrijpende beloningsgroei van de top van bank- en verzekeringsbedrijf ING?

Volgens Kok was het bedrijf „lelijk achterop geraakt” met de beloning van de top. „Die constatering was al gemaakt voordat ik aantrad als commissaris.” Maar was het nodig dat de kortetermijnbonus van topman Tilmant tussen 2003 en 2006 steeg van 366.000 euro naar 2,3 miljoen euro, een stijging van 584 procent, hield de commissie aan Kok voor. „Het verschil met de concurrentie werd kleiner gemaakt door de bonussen te verhogen, niet het basissalaris”, zei Kok, zonder verder op die groeicijfers in te gaan. Volgens hem was het van tweeën een: als je een formidabele internationale speler wil zijn, moet je ook een bijpassende beloning bieden, of je moet je aspiraties terugschroeven.

Maar hoe was het standpunt als premier nu te rijmen met dat van commissaris Kok, wilde commissievoorzitter Jan de Wit weten. Kok zei dat hij als premier een „maatschappelijke verantwoordelijkheid” had, terwijl hij als commissaris „in het belang van de vennootschap” moest handelen. „Was de beloningsverbetering bij ING geen exhibitionistische zelfverrijking?” vroeg De Wit. Kok beantwoordde die vraag niet. Hij zei alleen: „Het was een zeer aanzienlijke opwaartse correctie van het beloningspakket.” En dat was volgens Kok nodig in het belang van de BV Nederland. Om de talentvolle mensen te kunnen behouden. Met een grote financiële sector zou je volgens Kok ook makkelijker de verzorgingsstaat kunnen betalen. De commissie stelde niet de vraag of de premier destijds als premier misschien de internationale concurrentieverhoudingen over het hoofd had gezien. Evenmin werd gevraagd of die extra beloning achteraf gezien niet overbodig was geweest omdat ING in internationaal verband een van de hardst getroffen financiële instellingen is geweest.

Kok sprak van „kwartaalcijferkoorts” in de samenleving. Volgens hem was het risicobeheer bij ING goed. „Ik durf de stelling aan dat ING over een goed georganiseerd en robuust risicosysteem beschikte.”

Voormalig president-commissaris van ABN Amro Aarnout Loudon zei dat ook van ABN. Hij had veel kritiek op de politiek. Minister Bos (Financiën, PvdA) en De Nederlandsche Bank werkten volgens Loudon niet goed samen. „Het is onbegrijpelijk dat de bestuursvoorzitter van ABN Amro en de president van De Nederlandsche Bank niet welkom waren bij de minister-president. De minister-president werd afgeschermd.”

Volgens Loudon zit er nog een wereld aan mogelijkheden tussen het formeel weigeren of het formeel toestaan van een overname door drie banken. „Er is onvoldoende met elkaar gesproken, je kunt aan elkaar proeven, ruiken. Hoe kijken we er tegenaan?” Het ging volgens Loudon wel om de grootste bank van Nederland, maar waarschijnlijk was de politiek bang voor Brussel.

Oud-directeur van De Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) Hein Blocks mocht uitleggen hoe dat nu in zijn werk gaat, lobbyen voor de banksector. „Lobby vind ik een wat beladen woord”, zei Blocks. „Ik heb ons opereren gezien als een gezamenlijk optrekken met wetgever en toezichthouder. Meestal zijn de belangen wel hetzelfde.”

Voor hen die het nog niet via de 'grapevine' hadden vernomen:

Jules Maaten associé bij lobbyadviesbureau Public Matters

Voormalig Europarlementariër Jules Maaten is als associé benoemd bij adviesbureau Public Matters.
Maaten leidde tot juli 2009 de Liberale Fractie in het Europees Parlement en was lid van diverse Commissies (waaronder Milieu, Volksgezondheid en Voedselveiligheid, evenals Economische en Monetaire Zaken, en Buitenlandse Zaken en Defensie). Daarvoor werkte hij als Secretaris-Generaal bij de Liberale Internationale in Londen en was gemeenteraadslid in Amstelveen.
Bij Public Matters adviseert Maaten met name cliënten die zich richten op belangenbehartiging in Brussel en op het mede-verzorgen van EU-lobbyworkshops.

Zou het dan echt gaan gebeuren dat EC & EP het met elkaar eens worden? Of schuift Kallas het door naar een opvolger?

Parliament-Commission working party on lobbyists continues deliberations
(General)
Institutions - 17-11-2009 - 10:59
Download the article in PDF format

The European Parliament and European Commission joint Working Party on lobbyists met on Thursday 12 November to resume discussions on a common register and code of conduct for interest representatives.

The group, as reconstituted after the European elections, is chaired by Diana Wallis MEP, Vice-President of the European Parliament with responsibility for transparency, and is further composed of MEPs Isabelle Durant, Vice-President, Jo Leinen, Chair of the Committee on Environment, Public Health and Food Safety and Carlo Casini, Chair of the Committee on Constitutional Affairs, as well as Commission Vice-President Siim Kallas.

At Thursday's meeting, Vice-President Kallas presented a review of the first year of operation of the Commission's system of registration of lobbyists and the changes which the Commission, in light of its review, proposes to implement in the system's operation.

Members of Parliament's delegation to the Working Party broadly endorsed these changes as steps in the right direction, while reiterating Parliament's approach towards a common register, as set out in its resolution on lobbying of 8 May 2008 (see link below), which, inter alia, calls for a mandatory register of lobbyists to be established on an inter-institutional basis with the participation of Parliament, Commission and Council.

Diana Wallis MEP, Coordinator of Parliament's delegation, commented: "Good progress was achieved in our working party during the last parliamentary term. Once the new Commission is in place, we look forward to resuming negotiations as early as possible in the New Year, with a view to achieving improved transparency of the lawmaking process at EU level. We hope that Council will also shoulder its responsibilities in this regard and actively take part in the future work of the inter-institutional group".

In de wereld van politieke besluitvorming bestaan naïeve lobbyisten en naïeve politici. Een voorbeeld van een naïeve lobbyist is de lobbyist die een borrel organiseert, politici uitnodigt en denkt daarmee invloed uit te oefenen. Een naïeve politicus denkt met een verbod op borrels of het ophangen van reclamemateriaal lobbyen aan banden te leggen. SP Europarlementariër Dennis de Jong introduceerde gisteren een 10-puntenplan waar dergelijke overbodige maatregelen op staan.

De Brusselse bewegingsvrijheid van lobbyisten moet volgens De Jong ingeperkt worden. Volgens De Jong hebben met name bedrijven te veel invloed op het besluitvormingsproces. Daarom wil hij bijvoorbeeld dat alle lobbyisten zich verplicht registreren in een lobbyregister. Tevens wil hij een verbod op commerciële posters en reclamematerialen rond het Europees parlement. Met dergelijke maatregelen los je een niet-bestaand probleem op. Daarnaast zet De Jong bedrijven weg als de grote boosdoeners. Dat beeld is onzuiver, onjuist en eenzijdig.
Allereerst de oproep van De Jong dat alle lobbyisten zich verplicht moeten registreren. Deze gerecyclede boodschap -- die al enige tijd wordt gesteund door heel veel andere europarlementariërs -- is geen nuttig voorstel. Als registratie tot meer transparantie van het lobbyproces zou leiden, dan zou ik het een goede maatregel vinden. Maar dat is niet het geval. Sterker nog: verplichte registratie creëert schijntransparantie. De Europese Commissie heeft overigens zo’n register en het aantal lobbyisten dat zich daarin registreert is de afgelopen maanden fors toegenomen. Mijn alternatief voor registratie is simpel evenals effectief. Leg de registratieverantwoordelijkheid van de lobby daar waar hij thuishoort: bij de ambtenaar of politicus. Door ieder extern informatiemoment vast te leggen — of dat nou een borrel, lobbygesprek of onderzoeksrapport is — te registreren wordt pas écht inzichtelijk hoe opinievorming bij een beleidsmaker plaatsvond.
Het verbieden van posters en reclamemateriaal van commerciële organisaties in het gebouw van het Europese Parlement door De Jong is een maatregel die suggereert dat een europarlementariër iemand is die kwetsbaar is en ‘verleid’ kan worden met een papieren slogan. Door naar een poster te kijken wordt zijn/haar stemgedrag anders. Dit is niet het beeld van een politicus zoals ik dat heb. Volgens mij weegt een politicus zorgvuldig de argumenten die met betrekking tot een bepaald dossier te berde worden gebracht. Door voor- en tegenstanders. Door lobbyisten van bedrijven maar ook van maatschappelijke organisaties. Daarnaast is het zo dat met deze vorm van censuur, ongelijkheid van meningsvrijheid wordt gecreëerd omdat de commerciële posters niet, en maatschappelijke posters klaarblijkelijk wel opgehangen zouden mogen worden.
Dat brengt mij tevens op mijn laatste bezwaar tegen de rationale achter het 10-puntenplan van De Jong. Hij zet bedrijven weg als de boosdoenende beleidsbeinvloeders. Hij stelt dat hoe meer geld je hebt, hoe invloedrijker je bent. Deze redenering doet onrecht aan de kracht van het argument. Daarnaast overschat dit beeld de ‘macht’ van bedrijven en wordt simpelweg vergeten dat in Brussel een groot aantal maatschappelijke organisaties uiterst geraffineerd en professioneel aan belangenbehartiging doet. Gelukkig maar zou ik zeggen, omdat dit heeft geresulteerd in een natuurlijke balans tussen de diverse lobbyisten en hun belangen.
Tot slot een opmerking over de borreluitnodiging aan parlementariërs. Wanneer De Jong weer zo’n uitnodiging krijgt kan hij ook gewoon ‘nee’ zeggen en niet komen. Daar hoef je de borrel niet om te verbieden.